Een nieuwe gastvrouw en gastheer, even voorstellen

Per 1 april heeft Les Trois Comtes een nieuwe gastvrouw en gastheer. Het zijn Wybrich en Gerard Tonen, geboren en getogen in Nederland. In het theater leerden zij de kneepjes van het gastheerschap. Wybrich werkte 25 jaar in het theater, eerst als marketingmanager, vervolgens als programmeur en de laatste acht jaar als theaterdirecteur in Meppel. Gerard werkte liefst 40 jaar in het theater en doorliep eigenlijk dezelfde carrière als Wybrich. Gerard was theaterdirecteur in Leeuwarden en Apeldoorn. Daarnaast waren ze beiden directeur van Nederlandse theatergezelschappen.

Wybrich heeft als hobby koken en is gespecialiseerd in de Franse keuken. In de tables d’hôte die ze aanbieden is dat zeker te merken. Daarnaast is Wybrich een gediplomeerd wijnkenner, maar vooral wijnliefhebber. Zij is dus helemaal op haar plaats in Les Trois Comtes.
Gerard was naast theaterdirecteur nog kinderboekenschrijver. In totaal schreef hij dertig kinderboeken. Bovendien is hij een fanatiek fotograaf.

Hun belangrijkste doel in Les Trois Comtes: de gast een onvergetelijk verblijf bieden in Saint-Hippolyte-du-Fort. Alle ingrediënten zijn daarvoor aanwezig: een sfeervol 300 jaar oud huis, een prachtige stadstuin met zwembad en een majestueuze veranda. Voeg daar de omgeving bij met de mooiste natuur en de mooiste steden van Frankrijk en dan kan het niet anders of uw verblijf zal inderdaad onvergetelijk zijn.

Ze zijn dit gaan doen omdat ze al hun hele leven in vakanties door Frankrijk zwerven. Al op hun eerste reis waren ze verliefd op het land en in de loop van de jaren ontstond de wens om er te gaan wonen. En het is niet toevallig dat ze kozen voor Saint-Hippolyte-du-Fort. De Cevennen vinden ze een van de mooiste streken van Frankrijk.

Wybrich spreekt vloeiend Frans en Engels. Gerard spreekt vloeiend Engels en zit nu achter de studieboeken om over het Frans hetzelfde te kunnen zeggen. Hun hond Dies spreekt geen enkele taal, maar begrijpt alle talen. Hij is gek op mensen en weet dat hij ze nooit tot last moet zijn.